PK jeugd Aalst

Zoekveld

PK jeugd Aalst
04
jul

20 medailles... 10x goud, 7x zilver en 3x brons. Dat is toch het verbluffende aantal alweer voor een delegatie die niet eens zó groot was dit jaar. En net dat brengt me tot een kort betoog vooraleer we verder gaan met de prestaties zelf.

Een betoog waarop je misschien niet zit te wachten en van denkt “pff, dat hoeft toch niet?” maar het is met de beste bedoelingen en dus ga ik toch even verder. Je weet maar nooit wie dit leest en het ergens een belletje doet rinkelen.
Zoals aangegeven waren we niet met zo heel veel atleten afgezakt naar het PK. Jammer en dat heeft ook niks te maken met de gedrevenheid van de jeugd zelf, maar wel met de timing waarop zo’n PK jaar na jaar wordt georganiseerd.
Een volledig zomerseizoen lang geven trainers het beste van zichzelf om die jonge snaken zo goed als mogelijk te begeleiden. Elk op zijn niveau en naar eigen goesting.
In die ijver zijn er in een competitieve sport nu eenmaal doelen waar je net iets meer wil presteren. Voor de club, maar bovenal voor jezelf.
Laat dit PK nu zo’n doel zijn, dan ligt dat ongelooflijk slecht in de kalender. Steevast op de eerste dag van de vakantie waarbij vele ouders zo snel als mogelijk ergens op een strand willen gaan liggen en niet denken aan de goesting van zoon- of dochterlief om zich te meten met de besten van de provincie.
Maar voor zij die wél blijven en deelnemen is het vet net dan van de soep. Volledig opgesoupeerd door examens, vermoeidheid en wekenlang zonder degelijke training.
Het gesprek ging tijdens het afgelopen PK, onder trainers van verschillende clubs, meermaals over de toch wel wat zwakke opkomst en dito prestaties. Ook al omdat atletiek het soms wel moeilijk heeft om de jeugd aan te spreken. Waar steeds meer clubs eerder aan gespecialiseerde opvang doen én waarin de leden steeds minder deelnemen aan wedstrijden.
Als belangrijke afspraken voor kinderen op de meest ongelukkige datums georganiseerd worden, dan werkt men dit nog in de hand natuurlijk. Ik dacht dat we net zoveel als mogelijk kinderen aan het sporten moesten brengen?
Misschien toch wel een werkpuntje ergens op een bureau in Vlaanderen.

Maar de meest die-hard Buffalo atleten waren uiteraard wel op het appèl en die lieten het beste van zichzelf zien.
8 benjamins maakten de verplaatsing naar Aalst en dat is verrassend veel voor ons doen.
Impens Ine dubbelde op de 60m en in het kogelstoten. Ine behaalde voor mij een beetje verrassend de zilveren medaille binnen op de 60m. Maar na haar eerdere uitslagen bekeken te hebben was dit een bevestiging van wat ze al eerder presteerde dit seizoen. Met een evenaring van haar pr (9.47) op de sprint er bovenop.
Ook in het kogelstoten kwam ze met een pr van 6m90 en een 4de plaats nog dicht bij een medaille. Aangename kennismaking Ine!
Nog een nieuweling dit jaar is Maes Zion. Gestopt met voetballen en gekozen voor een échte sport (grapje). En Zion weet van aanpakken want zowat wekelijks verschijnt hij wel ergens aan de start. En met succes, want ook hij behaalde de finale van de 60m sprint waarin hij wat onder zijn beste niveau bleef en op die manier jammer genoeg een podiumplaats liet schieten. Ook in het verspringen was hij er dicht bij en eindigde op de 5de plaats (3m63).
Spitsbroeder Afschrift Luka deed exact dezelfde disciplines als Zion en ook hij behaalde de finale van de 60m. Hij eindigde daarin op plaats 7 (10.09). Beter nog verging het hem in de verspringbak waarin hij nipt de betere was van Zion en met een afstand van 3m68 de 4de plaats wegkaapte.
Van De Steen Analia is mij dan weer beter gekend doordat ze de dochter is van een bevriend koppel met héle goede atletiekgenen in hun lichaam. Daar kan op termijn dus enkel maar iets goed van komen. Ze doet het nu nog rustig aan en moet vooral ook eerst haar angst voor het pistool overwinnen. Ze koos voor het eerst voor de iets langere 600m en dat ligt haar duidelijk goed. Met een eindtijd van 2.19.73 komt ze héél dicht in de buurt van de beste benj meisjes uit onze club. Hopelijk zet ze nu door en heeft ze helemaal de smaak te pakken.
Verder werd ze ook nog 19de bij het verspringen.
Renshofer Annelot kan bij de meisjes gezien worden als een ancien. Of hoe heet zoiets als je pas 9j oud bent?  Dit keer niet op haar geliefkoosde 600m, maar met een 7de plaats in het verspringen (3m17) en een 6de in het hoogspringen (95cm) mag ze best tevreden zijn.
En dan zijn er ook nog de werpnummers natuurlijk waar we de Coene’s steevast mogen verwachten. Sinds dit jaar niet enkel Finn, maar ook de nog kleinere broer Sten. Maar wat heet klein he…
Sten slaagde erin om de hockeybal 24m80 weg te keilen als eerstejaars en werd daarvoor dik beloond met een 3de plaats. Ook met de kogel (6m82) kan hij steeds beter overweg en ook daar behaalde hij een mooie 8ste plaats. Grote broer Finn kwam enkel om te winnen en dat deed hij ook met brio. Hij overklaste de tegenstanders met de kogel (12m73) en in het hockeybal werpen (41m79) en had de veel oudere pupillen ook het nakijken gegeven.
3 medailles dus in de clubkas bij de benjamins. Mooi en goed voor de toekomst!

Bij de pupillen waren het er nog een pak meer met een totaal van 7.
Sonneville Camille is een bommeke. Sprinten als een gek dat die doet zeg. Waar haalt ze het vandaan uit dat kleine lijfje? Het moet bijna iets in de Laarnse lucht zijn want ook zij traint onder de deskundige leiding van Geert in Laarne. Camille slaagde er zelfs in om goud te behalen op de 60m als eerstejaars in een nieuw pr van 8.83, jawel!
In het verspringen (3m84) behaalde ze dan weer een 3de plaats en haar tweede podiumplaats.
Boone Yelena komt uit dezelfde stal en is bij de tegenstand vooral gekend voor de horden en het hoogspringen. 2 nummers waar ze logischer wijze ook voor koos. De horden worden steevast in het begin van de dag gelopen. Vaak bij het krieken van de dag. Ook nu was dat het geval en het was meteen raak. Met een nieuw dik pr van 10.66 liep ze naar de overwinning en gouden medaille. Ze werd wel het vuur aan de schenen gelegd door een meisje van ACME. Het bleef spannend tot op de streep. Het hoogspringen daarentegen was het laatste nummer van de dag en dus had Yelena maar liefst 7 uur moeten wachten en vooral geduld hebben. Geduld dat ze duidelijk niet heeft want zowat elk half uur kwam ze vragen wanneer ze mocht opwarmen. Het werd desondanks een fijne middag samen en het lange wachten werd extra beloond met een nieuwe titel. Wat het nóg mooier maakte was dat ze het deed met een gedurfde sprong over 1m40. Een nieuw pr én evenaring van het clubrecord. Maar dat had ze nog niet door!
Met Barbio Matisse en Van Der Stricht Ruben hebben we nog meer hordentalent in onze rangen. Ik ben niet geheel onpartijdig natuurlijk maar met die 60h was misschien wel de mooiste en meest spannende loopwedstrijd te zien. Ruben was de laatste wedstrijden plots de betere gebleken van Matisse, dus dat beloofde… Beiden behoren tot de top 3 in België en dan is het jammer dat er maar eentje het felbegeerde leeuwtje mee naar huis zou mogen nemen. Op de juiste moment het beste van jezelf kunnen geven is niet makkelijk en kunnen omgaan met de stress is ook niet eenvoudig.
Uiteindelijk was het Matisse die met de hoofdvogel en titel ging lopen in een nieuw pr van 10.61. Ruben volgde op zowat 1,5m en bleef maar net boven zijn pr 10.68.
Wat volgde waren innige knuffels tussen de atleten en hun ouders. De ene van euforie en de andere van diepe ontgoocheling. Sport kan mooi en hard tegelijk zijn.
Matisse ging verder op zijn elan door tijdens het onweer in de namiddag van start te gaan bij discus. Hij haalde zijn tweede titel binnen eveneens in een nieuw pr (26m71).
Ruben daarentegen plaatste zich wel nog zeer knap voor de sterk bezette finale op de 60m, maar bleef daar wat steken op 9.15 en een 5de plaats. Hier had meer ingezeten denk ik, mocht hij wat minder naar de anderen gekeken hebben.
Van Heugten Nout was de tweede deelnemer van kaag op de 60m en kwam dicht bij zijn pr met een tijd van 10.18. In de verspringbak landde hij na 2m69.
Het laatste nummer van de dag voor de pupillen was de 1000m met steeds hetzelfde trosje kaag-atleten bij de jongens. Enkel Serrano Sem slaagde erin om zijn pr te verbeteren tot 3.28.06 en naar plaats 9 te lopen. Lemmens Thibault op plaats 6 en Coorevits Kasper 7de waren nog net ietsje sneller en waren aan elkaar gewaagd. Barbio Alexander had een totale offday en eindigde op plaats 13 met de nodige tranen achteraf. Buyst Iben was ook merkbaar teleurgesteld maar bevestigde wel zijn tijd van een week eerder en is op de goede weg. Hij eindigde op plaats 15.

En dan de oudsten van de hoop. Verstand komt met de jaren zeggen ze dan, maar als ik zie hoevelen er in deze categorie een nummer of schoenen waren vergeten. Ai, ai, ai!
Op de 80 en 150m hadden we maar liefst 7 miniemen aan de start.
Van Driessche Xanthe lijkt terug op de goede weg met een finale plaats als beloning en een mooie tijd van 11.51. Eerder op de dag liep ze al knap naar 20.90 op de 150m ook en een 5de plaats in totaal.
Verder was er nog Sonneville Amelie (12.21), Moreels Leonie (12.32), Hens Soetkin (pr 12.35), Bakker Kes (pr 12.65) en de enige jongen in het gezelschap Peeters Tim (12.10).
Op de 150m was er een reeks met maar liefst 4 atletes van kaag in deze reeks. Elkaar het vuur aan de schenen leggen is leuk natuurlijk en het hielp want ze liepen alle 4 een nieuw pr. Hens Soetkin (22.71) was onderling de snelste voor Moreels Leonie (22.91), Geiregat Nina (24.12) en Eeckhout Emma (24.58). In de andere reeks liep Decaesteker Marthe ook al naar een nieuw record in 23.53.
Vreemde man in de bijt Peeters Tim liep dan weer naar de finish in exact 22 seconden. Dat is kunnen passen.
Nina sprong later op de dag ook nog 3m74 ver en eindigde hiermee op plaats 14.
Op de 60h bij de meisjes is er nog wat werk aan de winkel. Van der Motten Merel heeft de mooiste techniek van het pak, maar heeft niet de juiste vorm te pakken momenteel na een zware examenperiode. Nu rusten en verder werken voor de rest van het seizoen. Komt wel goed.
Diouf Louise en Baetsle Manon zitten steeds in elkaars buurt, maar het is voorlopig Louise die de bovenhand neemt. Ook nu met 11.19 in tegenstelling tot 11.47, waarbij Manon erin slaagde om haar besttijd bijna te verbeteren met haar slechtere been. Je moet het maar doen!
Bij de jongens is er steevast Hauttekeete Siebe, maar die moet al 20m verder lopen én vooral een stukje hoger. Als eerstejaars is dat écht aanpassen en hij doet dat voorlopig nog met wisselend succes. Heeft al knappe dingen laten zien, maar nu was hij zelf teleurgesteld met zijn 4de plaats. Volgend jaar is het aan hem! Ook het verspringen verliep niet zoals hij het zelf wenste en daar eindigde hij als 11de met 4m21.
Het hoogspringen bij de meisjes kunnen we best snel vergeten. Geen goede aanlopen, de techniek vergeten en wat weet ik allemaal. De trainers weten het op den duur ook niet meer. Kan gebeuren in een technisch moeilijk nummer als dit.
Van Aerde Viktor heeft daar veel minder last van. Die sprong dat het een lieve lust was ondanks de nachtelijke afscheidsfeestjes van het middelbaar. Hij behaalde alweer een zilveren medaille voor de club en vooral zichzelf maar wat beter was, is dat hij de magische grens van de 1m50 doorbrak met een nieuw record van 1m53. Proficiat!
En waar blijven al die medailles dan? Wel, die waren er vooral bij het werpen. Heilig (ahum) triumviraat Coene Thor (pr 29.82), Van Campe Jan (pr 28.79) en Cherlet Robbe (pr 27.20) slaagde erin om het volledige podium te bezetten bij het discuswerpen. Iedereen content zag ik, maar vooral Robbe zijn glimlach was groter dan de andere. Vaak vierde eindigen op een wedstrijd is niet plezant en het op deze manier doorspoelen des te meer. En net wanneer je het niet verwacht is Thor plots provinciaal kampioen. Chapeau jongens! Van Heugten Siep kon niet anders als toekijken naar deze krachtpatsers, maar beloonde zichzelf toch met een mooie worp van 12m10.
Thor (9m11) en Robbe (7m59) gingen vervolgens door met kogel waar Thor de 2de plaats veroverde en Robbe vooral zichzelf voor de kop kon slaan door net nu een slechte dag te hebben en een zekere bronzen medaille te laten liggen. Jan had eerder op de dag alweer zilver behaald bij het speerwerpen (29m64) waar hij het gezelschap had van Siep op plaats 18 (14m18).
Ook bij de meisjes werpgeweld en medailles. Nadat Decaesteker Marthe zich vorig jaar tot kampioene kroonde bij de pupillen discus, konden we ook dit jaar al mooie worpen van haar noteren. Een bronzen medaille had er zeker in gezeten maar ze kwam net tekort met 20m19.
Gintertaelle Jill deed, bij afwezigheid van haar grootste concurrentes, dan weer het vooraf onverhoopte door het kogelstoten te winnen met 10m72. Ook in het speerwerpen verbaasde ze door haar pr stevig te verbeteren naar 23m50 en plaats 3 weg te kapen. Eerstejaars pas dus ook volgend jaar zal ze bij de favorieten horen. Haar topje is nu al bijna te klein voor de schildjes die mama er moet opnaaien.
En traditioneel naar het einde toe van wedstrijden zijn er nog de afstandsnummers of iets wat in die buurt ligt. Op de 1000m slechts 1 kaag deelnemer. Geen enkel meisje had er zin in of kon er geraken. Dan maar alle hoop op Serrano Matthias vestigen. Hoop die hij zelf ook steeds minder had om te kunnen deelnemen want nauwelijks enkele dagen voor het pk zag het er met een blessure echt niet goed uit. Maar hij verscheen alsnog aan de start en liep een tactisch sterke race. Een zilveren medaille was het hoogst haalbare gezien de omstandigheden maar hij was er terecht fier op. Wat een progressie maakte deze kerel dit jaar!
Voor de nóg sterkere atleten is er dan nog de 300m. Afzien is dat! 3 dappere dames waagden zich eraan. Allen hadden ze al ervaring, dat wel. Bonne Amélie ging, zoals gevraagd, voortvarend van start en viel wat stil op het einde. Ook hier examinitis, maar het was meer als voldoende voor de titel in een tijd van 44.14.
Baetslé Manon (49.14) en Sonneville Amelie (50.82) liepen beiden een pr in moeilijke omstandigheden met de strakke wind. Er kwamen bijna traantjes van nadien, waar ik het fijne nog niet van weet…

Moe maar voldaan keerde iedereen huiswaarts. Veel honger hadden we evenwel niet, want het stilaan befaamde buffet en cava-bar zorgde voor volle magen onder de middag en een ontspannen sfeer bij de ouders. Dank je wel!

T.B.