Familiefeest in Topsporthal

Zoekveld

Familiefeest in Topsporthal
22
feb

Ken je dat gevoel ongedurig te worden omdat je niet weet waar eerst kijken? Omdat er zo veel aan het gebeuren is. Omdat er zo veel mensen in de weer zijn. In de Topsporthal zondag 19 februari, bij de indoor jeugdmeeting van KAAG was dat gevoel zeker te bespeuren.

Honderdvierentwintig jeugdige atleten van onze club waren er actief. Naast en tussen zoveel andere jongeren van andere clubs. Een canvas van kleuren en shirts. Daarbij onze jongsten, de benjamins, met onder hen misschien enkelen die voor het eerst in deze tempel hun intrede deden. Warm welkom dus aan Alys, Leon, Matho, Bette, Tomas, Gilles, Mare, Marit, Dries, Emile, Benedicte, Alex, Nick, Eva, Sander, Alexander, Helena, Victor, Camille, Zita, Jules, Daina, Emma, Ines, Maité, Elodie, Thomas, Lowie, Toon, Bernard, Estée, Pjotr, Sten, Joris, Willem, Kasper, Warre, Emilien, Bernard, Felix en Lukas. Jullie zijn de toekomst van KAAG, vergeet het niet.
Deze benjamins beginnen hier vandaag met deze topprestatie: met hun veertig zijn zij veruit de omvangrijkste categorie, zowel van eigen club als van alle verre omstreken.

Het zijn deze kleinsten die met aandacht gevolgd worden door hun papa en of mama, oudere broer of zus en hier en daar ook een fervent supporterende oma. Verder in het publiek geen hooligans, maar ook niet altijd evenveel attentie voor het sportgebeuren, zo te zien, want hier en daar op de tribune is iemand verdiept in de weekendbijlage van De Standaard. Of in een boek dat morgen terug moet naar de bibliotheek. Iemand zit – godbetert – een kruiswoordraadsel op te lossen! Heeft die niets beters te doen, zeg. Nog eentje is een lijstje met namen aan het herschikken, schrijven en doorhalen. Aah, da's een trainer, die zit te schuiven met zijn atleten voor de nakende estafettenummers.

Kijk, daar loopt er eentje achter een camera aan. Dat is de Ronny. Overal aanwezig, in meerdere gedaanten: als fotograaf, trainer, supporter, official, papa.

Enkele andere bekende KAAG-namen zijn met zeer diverse taken bezig. Tamara (bestuurslid) heeft zich bij Sofie (bestuurslid en HR-manager voor een werkdag van 12 uur!) aangemeld voor de functie 'meid voor alle werk' en laveert voortreffelijk en sierlijk met koffietassen en andere restartikelen. Marcel (secretaris) is nu eens daarboven en dan weer daarbeneden op het middenplein te zien, als een spin in het web het hele speelveld bestrijkend. Geert (van Laarne) ziet vanuit zijn arendsnest daarboven hoe alles verloopt, en in feite niets misloopt, en als er eentje van Laarne in koers is hoor je hem roepen. Intussen is hij aflossingsreeksen aan het samenstellen, met een vlotheid die zou kunnen van pas komen bij de pouleformatie van de komende Champions League. Sabine (jury) legt aan een paar benjamins uit uit welke richting hun maatje met de stok zal komen aangelopen. Petra en Hanne (atleten, niet in functie vandaag) zijn hun eigenste charme bij het uitreiken van een hele mand medailles. De echtheid van die medailles wordt door een paar snaken die daar rondhangen ferm in twijfel getrokken. Dat zijn van die gasten die er al zeker van zijn dat ze geen prijs gaan veroveren. Wie er eentje wint, die blinkt wel, even hard als die medaille zelf, en die gelooft echt in het karaatgehalte van zijn edelmetaal. Donaat (bestuurslid) heeft de ondoenlijke opdracht gekregen om een rij van zestig miniemen meisjes, aanschuivend naar de verspringbak, in de juiste volgorde te houden. Hij laat zich door dat giechelende en kwetterende volkje geen seconde afleiden en ziet zijn werk als volbracht, als na uren de laatste voetafdruk op de afstootbalk is gezet. Brecht (atleet) heeft aan zijn papa/trainer vrijstelling gevraagd van intervaltraining vandaag, met het argument dat hij meer dan honderd keer met een groepje jonge atleten van de meldkamer naar de startplaats moest marcheren. Hij toont zich hier een perfect chiroleider... Maar hij heeft, och arme, die vrijstelling niet gekregen (ge kunt toch uw seizoen niet op het spel zetten voor zo'n belachelijk klusje, hoor je Jean-Claude zeggen!)

De mama van Alexander Barbio kucht nog de laatste resten weg van de ziektekiemen die bij haar en zo veel andere atletenfamilies heeft huis gehouden. De mama van Camille Sonneville (winnares van de 60m pupillen in 8”73) ziet er stralend gezond uit, geniet al van het succes van haar dochter, en heeft er alle vertrouwen in dat zij het straks in de 4x200 ook goed zal doen.

Bij de jongens pupillen zien we twee buffalo's op het podium: Xander Demuynck wint in 8”81 en Finn Coene volgt als derde in 9”08. De Finn, dat is er eentje van de Ronny, als je het nog niet zou weten. Die genoemde Xander is van meerdere markten thuis, dat heeft hij vroeger al bewezen: hij wint ook een zilveren medaille in kogelstoten (8m35).

Papa Coene springt een gat in de lucht als hij zijn Finn de kogel 10m05 ziet duwen. Natuurlijk weten ze alle twee dat dit winst én een fenomenaal clubrecord bij de pupillen betekent. Deze prestatie verlegt even de aandacht binnen de familie Coene, waar nochtans de 'oudere' broers ook niet mis presteren. Thor wint in kogelstoten bij de miniemen met 10m25 en Lars haalt brons op de sprint. En wacht maar tot ik groot ben, hoor je benjamin Sten zeggen (2m81 ver en 11”08 in de sprint).

Een meisje in blauw vertoont wat kalverliefdegedrag in de buurt van een jochie in rood. Kan dit tot stammentwisten leiden? Niet ongevaarlijk toch, want Ronny-ziet-u! Wat de meeste mensen niet beseffen is, dat daarboven, den Ronny een cameraatje staan heeft – onooglijk klein maar met een ontzaglijk geheugen – dat gans die namiddag, elke beweging van iedereen vastlegt. Wordt straks uitgezonden via Youtube! Wie zal hier nog spijt van krijgen zeg.

Onze scholierenmeisjes (uiteraard veel serieuzer dan dat meisje van hierboven) kwijten zich van hun taak om zakken apenootjes aan de man of de vrouw te brengen. Toch ook al niet zo onschuldig, want duidelijk bedoeld om de mensen goesting te doen krijgen in een fris glazeke cava. En zie, twee meter verder kan ook aan die verzuchting voldaan worden, want daar staat een heuse cavabar. Hier zijn plus-achtien-jarigen aan het werk (zowel voor als achter de bar), de reglementering op alcoholverkoop perfect respecterend. Al diegenen die waren ingeschreven voor Tournée Minérale gaan overstag. 't Ja, het is voor het goede doel: het buitenlands trainingskamp moet toch gesponsord worden! Trainster Kelly is niet uit deze buurt weg te slaan. Allicht viert zij het succes van Jill Gintertaelle, die er ook deze keer geen twijfel over laat bestaan dat ze de beste is bij de miniemen in het kogelstoten (11m34 is echt wel ver!). Marthe Decaesteker is deze keer een van de 'runners-up', als je dat in kogelstoten zo kunt noemen (brons met 9m20)

En zie, alweer een sprintje van den Ronny, rond het kogelstotenplein nu, net op tijd om de bewegingen van Jenna en Alix (scholieren) vast te leggen in duizenden pixels, een fractie nadat de starter alweer een lading poer heeft verschoten.

Even later is Coene alweer bij de pinken om te delen in de vreugde van miniem Dilay Bozoglu, die haar sprintreeks wint in 9'43”, aan de lichaamstaal te zien een ferme persoonlijke besttijd. Foto van de jubelende familie natuurlijk. Voilà ook dat staat er op.

Sommige professoren beweren dat een mens niet gemaakt is om te multitasken. Maar de Coene bewijst dat het wel kan marcheren als benen, hart, ogen, handen en kop elk hun eigen ding doen. Maar op het einde van de dag zal die man toch ook moe zijn, daar mogen we van op aan.

Over Liam Sprangers kunnen we alweer zeggen dat hij met succes hogere hoogtes opzoekt. Hij was bij de scholieren alweer de beste polstokker met 4m22.

Wij hebben de jonge benjamins al hun plaats gegeven, maar bij de pupillen, zowel jongens als meisjes, komt er wel bijzondere kwaliteit boven drijven. De resulteert in twee knappe clubrecords op de 4 x 200m. Door deze meisjes neergezet: Amelie De Witte, Ine Impens, Arwen De Schrijver en Camille Sonneville. Hun chrono van 2'03”84 is ruim drie seconde scherper dan het vorige record. Bijna één seconde winst voor elk dus. Bij de jongens een gelijkwaardige prestatie: 2'00”99 afgeklokt door Finn Coene, Guust Van Autreve, Alexander Barbio en Xander Demuynck. Daar is wel degelijk op geoefend, zo te zien, want elke wissel liep gesmeerd.

In een categorietje hoger, bij de miniemen meisjes, speelt een mengeling van talent en een stukje ervaring. Manon Baetsle, Louise Diouf, Amelie Sonneville en Yelena Boone vegen een record weg en zetten 1'54”07 op het clubbord. Het podium kleurt nog blauwer met Kes Bakker, Elie Janssens, Gill Gintertaele en Louise Delanote op plek drie in 1'59”51.Bij de jongens een zilveren medaille, bijeengelopen door Niels Oosterlinck, Matisse Barbio, Alexander Van Vliet en Siebe Hauttekeete in 1'53”99.

Omgekeerd bij de cadetten. Daar gaan de jongens Jente Hauttekeete, Mathias Van der Stricht, Mathias Pauwels en Lars Coene met het hoogste goed lopen (1'40”22). Ester Lagast, Syrah Ghijselings, Xanthe Van Driessche en Jenna De Smet halen met 1'48”01 hun zilveren kenteken.

En tenslotte bij de scholieren komen we ook sterk voor de dag met Hanna Vereecke, Nele Van de Woestijne, Marieke Bizet en Alix De Clercq die tweede finishen in 1'47”14. Terwijl er bij de jongens acht van de onzen op het podium staan (en dus ook op de foto van Ronny Coene): Tazur Hichem, Thomas Pauwels, Kobe Hens en Thibauld Guilbert (zilver in 1'33”95) en Arne Van Coetsem, Karel Lagast, Joren Van Aerde en Rich Bamfo (brons in 1'34”87)

En hebben we nu iedereen genoemd? Maar neen, bijlange niet. Maar toch ook dank en proficiat aan al die atleten- en werkers-zonder-naam. 't Is de groep die telt, nietwaar. 't Is een familiefeest.

 

ADD

 

Op de foto: Dilay Bozoglu en familie.

Voor het ganse Coene-album: zie de Homepagina van deze website bij 'Media'.