Trailrun Vlaamse Ardennen - als een uitgelaten jong hondje,

Zoekveld

Trailrun Vlaamse Ardennen - als een uitgelaten jong hondje,
26
aug

“Hoe kun je na meer dan 40 jaar wedstrijden lopen nog zo opgewonden en begaan zijn met dat zoveelste wedstrijdje” – goeie vraag van Ann toen we zondag 23 augustus samen op weg waren naar Maarkedal voor de eerste uitgave van een trailrun door de Vlaamse Ardennen.

Inderdaad bizar want zelfs een conservatieve inschatting moet mijn aantal wedstrijden over de afgelopen 42 jaar op meer dan 1000 brengen. Toch geven bepaalde wedstrijden nog extra kriebels zoals voorbije zondag.

Weken was ik er mee bezig – regelmatig naar de site van de organisatie surfen om info updates te bekijken . Inzake info een zeer geslaagde site trouwens. Veel info over omloop en uitzonderlijk ook info voor potentiële volgers, hoe de lopers op diverse plaatsen langs het parcours mee te pikken als supporter. Mooi initiatief !  Tevens wou ik de omloop zoveel mogelijk doorgronden, welke stukjes bekend terrein, staat van het terrein, hellingen,  foto’s en google view werden aangesproken, enzo….

 Je zou bijna denken aan iemand met ambitie, ja ergens voor mezelf, het zo goed mogelijk doen en kunnen inschatten waar ik zou uitkomen.  Een methode om mij te motiveren is dan ook een richttijd mee te geven – en die had ik ook weken op voorhand vastgelegd – 21 km en 530 hoogtemeters  - moet kunnen tussen  1u45 en 1u50 als alles goed loopt.

Zondag eindelijk dan, om 9u30 reeds bij +25 graden werden we het veld ingestuurd. Mondjesmaat werden we gelost – het startvak had een sluis waar slechts 2 atleten naast elkaar door konden en de chip activeerden .  Hierdoor direct afscheiding en gelukkig want na 400m eerste stuk single track, vele zouden volgen.  Het terrein noodzaakt om gedoseerd en heel aandachtig te blijven lopen,   dicht bezaaid met wortels, stenen en putten, automatisch loopt je op deze manier aan een zeer wisselend tempo maar steeds behoedzaam om uit het rood te blijven.  En toch genieten van het weidse  landschap –  hoe mooi kunnen de Vlaams Ardennen er toch bijliggen.

+/- na 9,5 km eerste afspraak met Ann en qua tijd voorop mijn schema, alsook vooraan in het deelnemersveld. Na 11 km eerst aanduiding -  48’30”  da’s een meevaller maar het zwaarste moet nog komen. Eerste beklimming off-road van de Kanarieberg en Ann heeft de 2e afspraak niet gehaald – toeschouwers zullen haar hierop wijzen zodat ze niet in het ongewisse blijft(en sorry, ik kon niet wachten).  Het Muziekbos en de beklimming naar de Geuzentoren zijn zeer pittig(zoals dat heet) maar het blijft lekker lopen(op dat stukje stappen na  maar bij +30% haal je weinig voordeel uit lopen ).

Wat uitgebluste cola op km 17 en cruisen naar de finish met nog flink wat boomstammen als obstakels, er zit nog een versnelling in op de laatste helling en de streep na 1u44 (minder relevant   28 st op 380).

Ken uzelf heet dat.  Kan bizar klinken maar echt genoten van deze loop – mooie organisatie, goed gevoel en een resultaat dat moed geeft aan de burger. Stoppen hoeft nog niet onmiddellijk ! 

Ook proficiat aan Geertje, Giberte en enkel andere KAAG en Runners Evergem lopers, tot volgend jaar ? 

Groetjes  Erik