Medailles spreken

***   Gent 16 februari 2020   ***

Met een jonge delegatie, evenwichtig gespreid over mannen en vrouwen, behaalde onze KAAG-equipe twee zilveren medailles in de Nationale Kampioenschappen Indoor voor Alle Categorieën. Die twee sieraden werden aangeleverd door onze huidige sterkhouders Sarah Missinne en Aaron Botterman. Met een eresaluut naar al de andere Buffalo’s én naar de tegenstanders – want vele wedstrijden waren van zeer hoog niveau – laten we die twee aan het woord.

Sarah:

Toch een koninginnenwedstrijd, niet? En hier op het podium staan!

Ja dat was een doel voor mij en ik ben blij dat ik dat ook heb kunnen bereiken.
Het was moeilijk hoor. Het was vechten! Anne Zagré maakte een kleine fout in de eerste passen, zodat ik effen was verschoten en ik dacht ‘wat is hier gebeurd naast mij?’ Ik was even mijn concentratie kwijt. Maar daarna was het ‘gaan! verder gaan!’

En je kon zien dat je in de positie lag voor een medaille?

Ik weet het niet. Ik zal nog eens moeten kijken op de video… Neen, het was gewoon rechtdoor gaan en geen fouten maken!. Ik heb een paar horden wel met mijn knie geraakt, maar het heeft niet gehinderd. Dus ja, het is gelukt.

Ik ben nu bezig met mijn stage voor mijn lerarenopleiding. Het is wel druk. Ik ga direct naar huis nu, want ik moet morgen drie verschillende lessen geven. Dat is nu wel een beetje moeilijk om te combineren met de training, maar binnenkort is het gedaan met die opleiding.

Maar ik ben zeer tevreden nu, jawel!

 

 

Aaron:

Vertel die wedstrijd zelf eens! En ‘die bocht’ dan?

Ik had veel betere benen dan op het Vlaams kampioenschap. We kwamen vrij snel door.  In 52 of 53 denk. Ik zat in derde positie, maar ik zat zeer fris. Direct na de bocht voorbij de vierhonderd meter, wanneer de haas wegviel, ben ik er over gegaan. Waardoor Aurèle, mijn concurrent, een beetje verrast was. Maar ik denk dat ik daar wel een beetje te weinig wedstrijdritme had van deze winter, waardoor ik niet durfde door te gaan. Ik heb mij daar misschien ietsje ingehouden, waardoor ik Aurèle opnieuw in de wedstrijd heb laten komen en dan op het einde net iets sneller was.
Achteraf gezien, had ik, op het moment dat ik ging, direct wat harder moeten gaan… Ik ben een beetje teleurgesteld, dat het maar 1’49 was. Ik wou wel wat sneller lopen, ja. Maar het is slechts de tweede wedstrijd van het seizoen. Dus ja, eigenlijk dan toch content. Maar er zat misschien toch iets meer in.

Die steun vanuit de bocht, dat is altijd wel oorverdovend en dat geeft zeker wat extra gevoel. Dat is mooi.
Maar, in die laatste bocht voelde ik Aurèle wel komen. Ik probeerde nog wat sneller en naar buiten te gaan, maar uiteindelijk was hij toch iets sneller.