Clubliefde

*** Gent 25 oktober 2020 ***

Corona troebleert onze ambities, verduistert onze toekomst. Veel van wat we graag zouden willen zit verhuld in mistige sluiers. Als sporters en sportliefhebbers hebben we dat niet graag. Het maakt ons onzeker. Het maakt ons wat droef. Doch, we mogen en kunnen mekaar moed blijven inspreken. En we mogen dat ook vermengen met een beetje (h)eerlijke nostalgie. Onze veteraan Johan De Vos drukt het zo uit:

Clubliefde

Wat een heerlijke herfstkleuren ontwaar ik wanneer ik naar buiten kijk in de citétuin. De bladeren van de esdoorn zijn nu diepgeel. Hier en daar steken kale takken boven de kruin uit, de komende winter aankondigend. Wat ons de volgende maanden brengen is heel onzeker. Ik schreef er zelfs een gedicht over: ‘Plannen maken we niet / Wie weet wat / Ons te wachten staat’.

Daarover ging ook het korte parkinggesprekje met Joyce. Haar zoon is nu cadet geworden, loopt 3’ per kilometer, maar kan zich helaas niet meten met zijn leeftijdsgenoten.

Wat hielden wij van de winterse veldlopen! De cross in Laarne of Schaal De Booser. Met de lange hellingen in de sneeuw. De cross in Zwijnaarde, waar Mario Van de Vyvere hoog op de kouter helemaal vooraan liep. En wat deed het mij pijn te zien hoe deze open vlakte vandaag herleid is tot een villawijk.

Maar laten we niet treuren. Vandaag zag ik aan de skiheuvel de groep van Luc. Wat een mooie loopgroep is dat ondertussen geworden. Met heel wat nieuwe gezichten. En natuurlijk oude bekenden. We begroetten elkaar hartelijk. Het leek wel een erehaag.

Sinds enkele weken loop ik samen met mijn oude vrienden weer elke zondag een rondje rondom de vijver van de Blaarmeersen. Hoeveel keren legden we dat parcours af? Versnellen op het strand. De kleine helling omhoog richting de skiheuvel. Met grote passen naar de chalet. Door het bosje op de Finse piste. We passeren Hendrik en Jean-Claude met hun groepjes aan het werk.

Maar heel blij en gelukkig maken mij de korte gesprekjes met Luc, Sara, Roger of Joyce. Die doen mij geloven dat hoe onvoorspelbaar de toekomst ook mag zijn, er altijd één ding zal overblijven. De verbondenheid tussen mensen. 

Zo gaat ook jammer genoeg de 11 novemberviering aan ‘De Steen’, het monument voor de gesneuvelden van KAAG, aan het vroegere stadion in Gentbrugge niet door. En zal ik in naam van de club één uur vóór wapenstilstand een krans neerleggen. Zonder de Last Post. Daarbij denkend aan onze vroegere voorzitter Etienne Staelens die mij vroeg om deze zware taak die hij gedurende veertig jaar heeft volbracht van hem over te nemen. En aan zijn woorden: ‘Clubliefde is geen ijdel woord’.

Johan De Vos