Amuseer je

***   Gent,  26 februari 2021   ***

Beste Jente, je naam staat in De Standaard. Dat is een zeer ernstige zaak. In een krant die zeker geen Gazetta dello Sport is, vermeld en geroemd worden omwille van  een uitzonderlijke sportprestatie, dat overkomt niet iedereen. Je wordt er niet in één maar in een paar adems genoemd, samen met Kevin Mayer, de wereldrecordhouder tienkamp bij de senioren en met Nafi Thiam en haar trainer Roger Lespagnard.

Hoe en waar heb je dat voor mekaar gebracht, man? Ergens in Frankfurt, zo blijkt. Ik ben het ter bevestiging eens gaan opzoeken in het plaatselijk krantje daar, der Frankfurter Allgemeine. En jawel hoor, in de editie van 16 februari 2021 lezen we in twee fragmenten:
“Der 18 Jahre alte Belgier Jentte (sic) Hauttekeete schraubte zudem den bis dahin geltenden Junioren-Weltrekord des Spaniers Eusebio Cáceres um 38 Zähler bis auf 6022 nach oben. (…) Auch Hauttekeete bereitete sich ursprünglich auf einen Einsatz in der eigenen Heimat vor. Doch die seien aktuell nur den A-Kadern vorbehalten. Am Mittwoch entschloss sich das Nachwuchstalent mit seinem Vater und Trainer zum Trip ins Nachbarland – nicht ahnend, welche Überraschung es dort für ihn geben sollte.” (FAZ 16.02.21).

Je hebt het natuurlijk direct gezien: jouw puntentotaal is niet 6022. Aber nein! Dat moet 6062 zijn. Zouden onze brave buren het jou niet gunnen? Maar jawel. Het is een manco, maar we vergeven het hen.
Zeg kerel, dat woord moet je onthouden: Nachwuchstalent! Dat staat voor jong talent, maar in het Duits klinkt dat zo veel krachtiger… ‘nach-wuchs-talent’. Zo beloftevol, zo energiek, zo passend bij de naam ‘Hauttekeete’.
De overvloed aan ’t’s in jouw familienaam hebben de Duitsers dan weer laten overlopen naar je voornaam. Ze hebben er ‘Jentte’ van gemaakt. Dat is nog een foutje. Maar kom, zand er over. We zullen het hen ook vergeven, zij draaien hun hand en hun tong niet om voor een medeklinkertje meer. Nog een geluk dat ze er geen ‘Jentete’ van gemaakt hebben. Dat zou dan helemaal niet stroken met wat en wie je bent. Ze kunnen je toch moeilijk in de verleden tijd zetten, jij bent de toekomst! Die Zukunft… nicht ahnend welche Überraschungen… jij voor ons nog in petto hebt!

Onze huispoëet, Johan De Vos, was bijna even lyrisch. Johan ging te rade bij anonieme atletiekanalisten, die gewaagden van genetische doping. Dat is natuurlijk een straffe uitspraak, maar Jente, dichters, dat moet je weten, die mogen altijd een beetje dichterlijk overdrijven. Iedereen begrijpt, met namen als Hendrik Hauttekeete en Melanie Moreels in je stamboom, dat er een DNA-combinatie kan ontstaan die zich aan het extreme kantje van de Gauss-curve situeert. Blijft dan natuurlijk nog de kwestie, hoe die twee, na een succesvolle conceptie, jouw verdere ontwikkeling vorm gaven en geven. Van je pa durf ik aannemen dat je de stille en geduldige manier van werken ingelepeld hebt gekregen. Je tanden ergens in zetten en niet meer loslaten, dat lijk je als welp van dichtbij gezien te hebben bij de leeuwin des huizes. Verder vergeet ik absoluut niet die talentvolle speelse jongere broer van jou, Siebe. Al plagend en treiterend zal hij je scherp houden, je onverbiddelijk laten zien wat jij (nog) niet kunt. 

   

Het maakt zodoende van jou Jente, van alle kanten geboetseerd en bestookt, de jongeman die je ten voeten uit bent. De man met beide voeten op de grond, zoals moeder Melanie je af en toe wel typeert. Voor iemand die flitst over horden, vlotjes over 2m10 gaat en zich weet te krullen over 4m70 is dat een oersterke competentie. Houden zo!

Jawel, er zullen nog tal van raadgevers opduiken, Jente. Verschiet daar niet van. Terwijl ik dit schrijf, ben ik zelf deze raad aan het geven: hou het plezierig. Steel met je ogen en oren. Er is een Botterman die je goed kent, die in zijn wedstrijdanalyses nooit vergeet te zeggen: “Het was vree wijs! We hebben ons goe geamuseerd!”

Er zullen je ook nog genoeg etiketjes opgeplakt worden. Maal er niet om, blijf jezelf. Zo herinner ik mij dat een amateur journalist jou een nette jongen noemde, omdat je hem vertelde dat je wel af en toe een papiertje van de grond durft te rapen.

Ach, het is een makkelijke typering. Maar ondertussen ben ik er ongeveer zeker van dat je deze week niet was terug te vinden op Sint-Pietersplein in Gent tussen de studenten die er hun coronafrustraties achterlieten bij lege blikjes en flessen. Nee neen, jij was ondertussen aan het trainen. En die trainingen van jou, voor die tien verschillende  atletische disciplines, die zijn niet van de poes, dat weten we. Die zijn echt niet om te lachen. Daarom herhaal ik: amuseer je!

A propos, ik vergat je nog te feliciteren, voor dat wereldrecord, ginds op Duitse grond.
Herzliche Glückwünsche! 

André De Decker