Records breken doe je als team

Na het voorbije BK aflossingen kunnen we als KAAG enkel enorm blij zijn met de geleverde prestaties van alle aanwezige atleten. Iedereen heeft zijn bijdrage gehad in de mooie oogst die we samen mee naar huis mochten nemen. Sommigen hebben als atleet op de piste hun spikes voor zich laten spreken, anderen waren de o-zo-belangrijke reserve voor hun team en zorgden samen met de ouders, trainers en aanwezige vrienden voor de nodige sfeer om prachtprestaties te kunnen leveren.

Iedereen op zo’n aflossingskampioenschap moet steeds 100% vertrouwen hebben in de mogelijkheden van elke deelnemer, dat is cruciaal. Er komt zo al stress genoeg bij kijken! Of Arwen De Schrijver en Camille Sonneville op voorhand wisten dat Ine Impens en Rune Dhondt van plan waren hun jongleerkunsten te etaleren tijdens een 4x100m finale laat ik in het midden. Eind goed al goed zeggen we dan, en we genieten van de gouden medaille die de meisjes alsnog konden behalen. Van een talentvolle groep gesproken.

In de namiddag ging het er bij de AC ploegen van de mannen ook meer dan een beetje hectisch aan toe. Plotseling blijkt dat er medaillekansen bestaan op 4x100m, 4x200m én 4x400m. Dan heeft iedereen er net dat tikkeltje meer zin in, zeker als er voor de 4x100m en 4x200m ook nog eens een aanval op het clubrecord mogelijk blijkt. Het puzzelwerk begint. Het idee wordt geopperd om voor de 4x200m de versterking van Senne De Vos in te roepen, Jenten Goeteyn kan zich zo focusen op de 4x400m.

De jongens op de 4×100 doen het voortreffelijk en benaderen de handgestopte 41.4s uit 1960 met hun 41.45s. Snel genoeg om opgenomen te worden in de lijst met clubrecords, in afwachting van de eerste 41.39 of sneller. Proficiat aan Benjamin Evrard, Jonas De Smet, Robin Follens en Jente Hauttekeete! Jammer genoeg loopt Benjamin een contractuur in zijn hamstring op tijdens de race, waardoor hij niet meer kan deelnemen aan de 4x400m een uur later. Dan sta je daar als team, met een kwartier om te beslissen hoe dat verlies het best kan opgevangen worden. Op dat moment telt het individu niet meer, enkel wat het beste is voor de volledige ploeg. Jente zou kunnen lopen, maar de combinatie met de 4x200m finale zou te zwaar zijn gezien zijn al heel drukke zomerseizoen. We misten die o-zo-belangrijke reserve gewoon, er zat niets anders op dan iemand vinden die bereid was de dubbele finale 4×400-4×200 te lopen. Dan kom je al snel uit bij Jenten Goeteyn en Jonathan Verstraete. Na de 4x400m zouden we wel zien wie zich nog een beetje fit voelde.

Onder toeziend oog van supersupporter Benjamin slaagt de 4×400 ploeg, aangevuld met Jonathan als startloper, erin alsnog een prachtige zilveren medaille te behalen! Als vijfde man in de ploeg mocht Benjamin uiteraard meteen meevieren met de medaillewinnaars. Meteen terug naar de orde met Jonathan en Jenten, want er moet snel beslist worden wie de 4x200m startloper wordt. Wie voelt er zich fit? Zelden heb ik zo’n vertrouwen gezien in de ogen en de stem van een atleet voor zijn wedstrijd als toen bij Jonathan. Hij kon zich helemaal oppeppen en besloot zich nog één keer te geven in de finale. Zijn derde race van de dag na zijn eerdere 200m in de reeksen en zilveren 4x400m. Hij vertrekt als een speer en loopt een zeer knappe splittijd zelfs voor een frisse 200. De andere jongens (Senne De Vos, Jonas Vander Vennet en Jente Hauttekeete) doen ook hun duit in het zakje en de ploeg eindigt in een knappe 1:26.18 ruim onder het clubrecord uit 1960 van 1:26.7.

Om maar te zeggen, als de ploeggeest juist zit kunnen er mooie dingen gebeuren met de nodige druk op de ketel. Ik zou zeggen dat het elke week zo’n wedstrijd mag zijn, maar dat is niet goed voor ons hart vrees ik. Hopelijk is het Belgisch aflossingskampioenschap even aangenaam volgend jaar!