Nog altijd actueel

Op zoek naar De Steen

Zondag 11 november. Zou hij nog bestaan, De Steen? Elk jaar werd op 11 november hulde gebracht aan de atleten van La Gantoise die voor het vaderland zijn gesneuveld. Daarvoor werd door de bestuursleden samengekomen aan de Steen. De Steen stond op het plein aan de ingang van het voetbalstadion. Recht tegenover het café bij Moeder. Een menhir met in gouden letters de namen van zij die in de twee Wereldoorlogen zijn gevallen.

 

Ik heb De Steen altijd iets bijzonders gevonden. Elke training moest ik er met mijn fiets langs. Rond De Steen was een klein bloemperkje aangelegd. Rechts stond het houten chalet waar Tuur, de conciërge van het stadion, huisde. Enkele jaren geleden is de Steen verplaatst. Hij stond niet langer midden op het plein aan de ingang. Meer opzij. Of de Steen er vandaag nog is, weet ik niet.

Alles gaat voorbij. Ook de mooie traditie van de hulde aan onze oorlogsslachtoffers. Lang geleden was er elk jaar op 11 november Fakkelloop. Wij, Gantoiseatleten, brachten een loodzware en walmende fakkel over naar de verschillende wijken. Achter ons reed een busje met de bestuursleden en oud-strijders. Bij de gedenkplaten hielden we halt. Klaroengeschal. Daarna werd een kleine toespraak gehouden. We liepen langs de Martelaarslaan, bezochten het Oord der Gefusilleerden en eindigden aan de roeiclub. Daar hielden de roeiers hun blauw-witte roeispanen schuin gestrekt.

Ik zie nog hoe sprinter Jan D’Haese over de brede Martelaarslaan ons groepje uitgeput had moeten lossen en een eind achterop kwam, waardoor het busje met de oud-strijders steeds meer veld verloor. De fakkel dragen was een hele eer. Maar tegelijk een opgave. Je arm werd er behoorlijk lam van en de walmen waren niet te harden. Maar we waren fier op deze traditie. En zoals onze voorzitter Pradel Moreels het in een uitnodiging had opgedragen waren we verschenen in ons blauwe trainingspak.

Tradities. Clubgevoel. Tijdens de voorstelling van de ploegen vertelde Gerard Gabriels hoe bij de vernielingen op de Gentbrugse begraafplaats ook het graf van een oud-voorzitter niet gespaard was gebleven. “We hadden allemaal bijgelegd voor een versiering op het graf. Het deed mij zeer om dat zo te zien.” 

 

De Steen staat er nog. Gelukkig maar. Nog altijd worden er elk jaar op 11 november bloemen neergelegd. De Fakkelloop bestaat niet meer.

Johan De Vos

Deze tekst verscheen reeds in het clubblad ‘t Buffalootje van december 2007, onder de titel ‘DE STEEN’.