Winnen we of winnen we niet, interclub Cad/Schol 2022 ?

Dat is in 1 titel en heel korte samenvatting van een dag oooh’s en aaaah’s, van een traan of een vredeskreet voor een gelukte of net mislukte ambitie, voor een tja winnen we nu, ja natuurlijk zou elke logica denken, of of winnen we niet, en krijgt de bureaucratie ook hier vat op de sport?

Maar laten we beginnen bij het begin.  De interclub of BVV zoals je wil, kende in post corona tijden een opstart in een nieuw jasje. Jongens en meisjes, cadetten en scholieren, alle prestaties en punten worden op 1 grote hoop gesmeten en wie finaal meeste punten heeft mag zich, zoals in ons geval hoogste VAL klasse Landelijke 1, bekerwinnaar noemen.  Wie bij de eindafrekening op de laatste 2 plekken terecht komt moet helaas volgend jaar in een lagere klasse aantreden.  Na de seizoensstart (PK) van vorige week dus direct een grote afspraak die kan tellen.  Maar bovenal, BVV waar atletiek als individuele sport een ploegsport mag worden.  Want je mag nog een wereldtopper zijn, in je eentje kan je het niet redden, van de 14 nummers mag je er max 2 per persoon (+aflossingen) doen en er mag maar 1 persoon per onderdeel voorzien worden.  Het was dus vooraf een niet evidente puzzel voor de trainers om de pionnen op de juiste schaakposities te zetten.

Zeker niet als je in post corona tijden niet echt een overvloed aan competitie alteten hebt, al zijn de onze aanwezigen wel geen gewone burgers natuurlijk.

Vrij matig was onze ambitie bij het afreizen naar Lokeren, want vooral bij de scholieren meisjes hadden we op een pak proeven geen deelnemer gevonden en ook bij de scholieren jongens hadden we hier en daar moeten toveren.  En dan hebben we het nog niet over een handvol Chinese vrijwilligers op zoek naar hopelijk meer dan een handvol welgekomen extra punten.  Of wat dacht je van 2 topsprintsters die plots kogel en discus tot hun discipline maken, of 2 toffe cadetten dames die “vrijwillig” 300h – 800 – 1500 op hun palmares bijschrijven, of zowaar een debutant die zich vol overgave aan polsstokspringen en verspringen waagt, of een lang geblesseerde topper die maar wat graag de speer (niet zijn discipline) gebruikt om te onderstrepen dan hij op de terugweg is.  Wees gerust ze brachten het er allemaal goed vanaf en brachten de broodnodige punten naar de kassa.

Maar een ketting heeft ook sterke schakels nodig en zo hebben we er ook een heleboel.  De cadetten jongens ploeg domineerden hun deel, ze wonnen maar liefst 8 onderdelen van de 14. Plak daar ook nog 2 2e plekken en 3 3e plekken bij en je komt al een pak vooruit, met dank aan Finn, Guust, Leon, Milan, Luka, Rens, Sten, Tristan, Joren, Sten, Mats.

Maar ook de scholieren jongens groeiden vaak onder luide aanmoedigingen van de team mates boven zichzelf uit.  Of hoe verklaar je anders dat je zomaar 13cm bij je hoogspring PR lapt en een halve seconde af je korte horden pietst (waarvoor dank Lowie)? Of dat je kan schitteren op 400 en 400 horden als 800m loper (waarvoor dank andere Lowie).   Sem en Noah zijn zekerheden, Belgische toppers op de middellange afstanden, in casu 800-1500.  En Noah verzamelde de punten op zijn ark en zag dat het goed was.

We deden het overal goed, en als we er iemand hadden ook nooit echt ‘slecht’ we dobberden heel de dag rond de podiumplaatsen. Maar de ambities bleven dezelfde, her en der droomde iemand van het podium maar realisten hadden het over plek 4 of 5 wat ook een knappe uitslag zou zijn met zoveel lege plekken.  Maar blijkbaar waren we niet de enige ploeg met vele blind spots.

Maar ook onze scholieren dames konden ondanks de vele hiaten zich toch handgaven en “de schade beperken” in de buik van hun peloton.  Dit was mede mogelijk dankzij topprestaties van Camille horden (later meer) en 200 en Rune die hoog eindigde op 100m.

Ook de talentvolle cadetten meiden konden zich met een overwinning van Maite bij hoog en tal van 2e plekken in de bovenste helft posteren wat ons tegen het einde van de dag bij het aanvangen van de aflossingen zomaar op een podiumplek bracht.  En als er iets is waar we niet slecht in zijn dan zijn het aflossingen al zou er her of der wel een beetje ‘hulp’ van de andere ploegen nodig zijn.  Maar aflossingen, daar kan vanalles fout gaan…. toch?

Ons kwarted cadetten meisjes knaagde aan de achterstand maar het was niet de verhoopte grote hap. (aflossingen cad dames)

Grote verrassing bij de cadetten jongens  waar koploper en thuisploeg Lokeren zowaar een valse start maakte (valse start Lokeren).  Hectiek alom in een poging de verbonden 0 ptn bij een valse start nog om te buigen.  Onze jongens lieten er echter geen gras over groeien en namen prompt de 13 punten in beslag met een statement overwinning. (aflossingen cad heren)

Onze scholieren meisjes hebben als basis de ploeg die vorig jaar de Belgische titel binnenhaalde bij de cadetten, talentvol dus.  Mits wat finetuning zit er nog meer in, maar deze eerste poging kwam terecht op 49″10s wat maar 0,10″ boven het huidige clubrecord is.  Maar in de race naar het voorprogramma op de Memorial doen ze alvast een goede zaak. (schol meisje).            Maar bovenal, bij het ingaan van de laatste aflossing stonden we plots los op kop met 10 pnt voorsprong.

Maar onze achillespees was nu net die afsluitende schol jongens aflossingen.  Aankomen en niet laatste eindigen was de boodschap en kat in het bakkie…

En zo gebeurde, het onverwachte feestje kon beginnen, was het niet…

dat de klacht van Lokeren onder protest toch enig gehoor had gekregen en ze solo mochten herlopen, niemand die er de logica van inzag, valse start is valse start, welk ‘omgevingsgeluid’ wat ook macht veroorzaakt hebben.

We winnen toch?  Beslissing in uitstel!!

Een climax werd beetje anti climax

Maar diep van binnen, zijn wij de winnaars, is elke deelnemer van ons team een winnaar en is de beker ….

die is van ons

 

to be continued