De vlagjes halfstok

Vanmorgen tijdens het lopen vertelde onze trainer Koenraad dat Donaat overleden is. Ik kon het moeilijk geloven. We hadden Donaat weliswaar al enkele jaren niet meer op onze club gezien. Maar zo vele jaren – meer dan veertig jaar – was hij altijd en overal aanwezig. Donaat zorgde voor het materiaal van onze club. Zetelde in het bestuur. Vertegenwoordigde KAAG Atletiek op het Provinciaal Comité. Was officieel.

Enkele jaren geleden zag ik aan het perkje voor ons clubhuis aan de Blaarmeersen dat Donaat verstek had gegeven. Elk jaar in de lente zag je Donaat in de weer om voor de mooiste bloemen te zorgen. Elk jaar ook gaf hij in een pot enkele tomatenplanten mee. Die ik dan keurig in ons stadstuintje verzorgde. Op zondagmorgen zag ik Donaat in de kleedkamer. Hij waste dan de aarde waarin hij had gewroet weg. En vertelde. Altijd met een vriendelijke, wat ironiserende glimlach.

Donaat hield van de mensen. Toen ik het nieuws vanmiddag aan onze zoon vertelde, riep hij onmiddellijk het beeld op van Donaat die tijdens atletiekkampen elke middag voor de kinderen een warme maaltijd kookte. Hij hield van de verhalen die ik aan mijn atletiekgeschiedenis had overgehouden. Stelde mij voor als onze kroniekschrijver. En hield zelf van verhalen vertellen.

Donaat was een warme mens. Hij haalde altijd het beste in de anderen naar boven. Daarom werd hij ook graag gezien. Als officieel liet hij anderen presteren. Op foto’s zie je hem tevreden tussen jonge mensen, die zonder hem geen prestatie konden neerzetten. Met zijn aanstekelijke humoristische blik. Op die ene foto heeft hij tijdens een indoormeeting in Gent de baan startklaar gemaakt. De vlagjes – rood en geel – halfstok.

Johan De Vos